Kunstblog

Prinses Lisza,Mijn gedacht

Posted by Goovaerts Marijke Mon, August 11, 2014 23:23:49

Prinses Lisza,

Er is ergens een prinses Lisza, ze is al bijna 30j dus tijd voor haar om verantwoordelijkheden dat bij het kasteel horen zelf te dragen, Lisza heeft een zware handicap, ze zit in een rolstoel en ze heeft een spraakgebrek. Er word wel is gezegd: dat de prinses best een prins zoekt om te trouwen… Dat staat in sprookjes zo…

Maar Lisza heeft helemaal geen zin om te trouwen, om dan samen saai op de troon te zitten en een man die gewoon voor haar zorgt en verder niks of samen gehandicapt te zitten wezen, pppffffff Daar heeft Lisza geen zin in.

Lisza leeft graag op haar zelf met haar handicap, ze heeft niet veel behoefte aan zich te binden en ze heeft ook bedienden die haar bij alles helpen, daar trekt Lisza best haar plan mee… Lisza heeft het ook wel druk, want ze is fotograve. Lisza moet dus altijd nieuw werk maken en mee doen aan wedstrijden… Zo blijft Lisza bezig en heeft ze weinig tijd voor een relatie…

Lisza was eigenlijk wel verliefd op Gavin, Lisza kent Gavin van vroeger toen ze samen als 16 jarige in een muziekgroepje speelde… Lisza droomde toen dat Gavin ging bekend worden en met zijn rockgroep overal in de wereld speelde, dat Lisza heel soms op tour mee mocht, wereld rond reizen… Maar door Gavin´s wegen keuze om een tijdje dj te zijn, had hij het druk met samenwerken met andere dj’s en hij had ook wel veel vriendinnen. Lisza schreef hem veel hoe ze verlangde naar een Relatie met hem, over ieder een eigen leven… Ze kreeg altijd weinig antwoord van hem. Gavin ging toch op tour met zijn rockgroep en trouwde onderweg met Gwen.

Lisza dacht toen, de Gavin is toch niks voor mij, die trouwt pppffffff. Ondertussen was Lisza ook verliefd geworden op vele andere jongens en prinses Lisza las in de krant dat mensen meerdere relaties hebben om ervaringen op te doen…

Ook Lisza dacht, als ik nu direct samen ben met mijn grote liefde, ga ik hem dan trouw kunnen zijn? Want ik ga geen andere ervaringen hebben… Lisza wist het niet…

Zo hop naar avontuur

10Maart 2013

Ons prinses Lisza dansende door haar leven, naar gasten lachen tot ze haar kwamen kussen, knuffelen, Ze genoot ervan, maar het ging allemaal te snel voorbij…

Op een mooi zomer feest, Lisza stond te dansen, een knappe gast lachte naar haar, een beetje moe was ze, haar stem was volledig verzwakt, haar bediende besloot om met Lisza naar huis te gaan, verder stond die gast te wachten op zijn paard, hij liep naar haar en kuste warm op de mond, maar onze koets was aan gekomen.

Op een volgende avond zat Lisza in de bar, een mooie man kwam haar, “Hey, ken ik u?” “Lisza: ik weet ni, alles goe?” “ik ben Sven, is u avond al leuk geweest?” “jaa” ze babbelde heel de avond lang over muziekjes waarvan ze hielden, samen rustig lachen, erna danste ze met elkaars lichaam tot de zon weer op kwam… Maar de koets kwam Lisza op halen…

Lisza dacht: Sven is knap, aangenaam, en hihihi lekker kontje, hihihi

Maar Sven vertelde, dat hij volgend jaar een danstent ga opbouwen, op een eiland vol zon…

Maar oei, dacht Lisza, dan is hij maar efkes in mijn leven, zou hij het avontuur zijn naar waar ik verlang, als ik in mijn bedje ligt te gibberen, hihihihi, hopelijk zie Lisza Sven snel weer en wilt hij met Lisza op avontuur, zou ik hem dan graag beginnen zien, ach ga wel over, ik zie wel…

Word vervolgd

Blog image





David BowieMijn gedacht

Posted by Goovaerts Marijke Mon, August 11, 2014 23:15:09

Donderdag 23- 05-2013

We gaan naar London, naar onze David Bowie, hopelijk geraken we binnen, toch make-up mee, desnoods schminken ons als David.
Blog image

Hop lekker doucheje, daar is Ilona, cross door de regen. Oei, te laat voor onze trein, de volgende ook goe... Nog ruim op tijd voor EUROSTAR, een coole Hollander spreekt mij aan, welkom op EUROSTAR, type is eurostar vroeg hij, EUROSTAR zoef!

Door misverstand, wij in eerste klas, taartje wel lekker!

Hier sé, London, prachtig station, volgende dagen is rond komen zien hier.

Allee, met onze rugzakken naar hostel, aan gekomen, allee op mijn kamer moet ik boven in stapel bed liggen, dan maar naar verdieping met trappen, fitness! De Poolse collega’s van Ilona hier (werkmannen) zeggen er zijn beter kamers voor jullie, maar pubermeisje van reservaties zegt die zijn morgen geboekt, tja…

Hop naar de supermarkt, Ilona crost de verkeerde weg, dan hebben we dat ook gezien! Moeder gerust stellen met mailtje...

Lasagne op, nu benieuwd naar cocktailbar van ons hostel!

De cocktail smaakt nieuw! Leer ik meer drinken!

Dodo, maar nooit rustig was het de op kamer! Oei, in de bar een shooter gepakt, als cocktail, ha shooter? Misschien niet om te slapen, ai!

Donderdag, 06.30 ALARM, brand? Ha ontbijt, Ilona haar gezicht aiaiai, ik dacht oké, zeker op tijd voor tickets voor Bowie! Aankleden, rustig ontbijtje, behalve de drukte bij het ontbijt.

Hop, naar Bowie, regen pppffffff, ons weg in metro vinden labyrint, (kei-goe, openbaar-vervoer voor rolstoelen is heel goed hier in London) aan gekomen op weg naar Bowie, Waar is het, regen pppfffff, Daar BOWIE, de inkom van het museum is prachtig en met groot kunstwerk precies allemaal ontplofte ballonen maar in glas, zijn er nog tickets, JJAAAAA maar een uur wachten, oké rond hangen in museum, Ilona de oude dingen fotograferen...

BOWIE! Overal muziek, schetsen van zijn make-up, tekeningen van hem, prachtige kleren, muziek is the best, nog nooit zoiets cool gezien! Niks ga ooit zo cool zijn als Bowie!

Na 3 keer de Bowie-tentoonstelling rond te gaan, we zullen toch maar proberen nog iets anders te gaan zien! Tot mijn grote spijt! Neeje giet regen, pppffffffff, efkes hier iets eten, Ilona door croste nog is het museum!

Na eten, jawel, nog regen, geen tijd meer voor Lichtenstein, rustig naar hostel, internetten, schrijven, eten…

HOP naar de bar, Malibu cocktail gedronken, knappe dj, maar de muziek trok op niks, pff…

Gaan slapen, we willen morgen nog veel doen!

Zo viel ik direct in slaap, wat niet van me gewoonte is, in de ochtend, ho! Ik heb zalig geslapen!!!

Goed ontbijt, bus op naar Lichtenstein!

LICHTENSTEIN! De max hoe hij werkte! Echt goed dat ik dit gezien heb, met zijn stippen, kei-goe!Blog image

“oh, JEFF… I LOVE YOU, TOO… BUT……..” (ik dacht: yeh, always that problem)

Zo we gaan verder het museum uit en dan als we het water verder volgen, komen we aan BigBen, goei plan!

Langs de weg, veel muziekkante, dansers, van allemaal efkes genieten, we hebben honger, zie goei, koffie/eet baar, efkes kijken wat kiezen, hoo aardbeien taart, zo ik heb er van genoten! Samen met Ilona zitten gezellig…

Verder langs de artiesten, al heel de dag zalig weertje! ZON!

In een tunnel een zalige muziekkant, filmen, paar keer door het tunnelke!! Allee kom verder!!

Ineens zeepbellen in de lucht, I LOVE IT! Rap gaan kijken van waar dat komt! Een zalige zacht sta met visnetten op stokken en bakken waterzeep, door de lucht draaien, en zo keiveel zeepbellen, kindjes om er zots, ZALIG! Ikke efkes centjes gooien, ik weet niet wat zeggen tegen de gast, spijtig! Zalig, dat hij zo veel belletjes laat vliegen!

Verder wandelen, London-eye, cool, als bij mij maar hoog is of vliegt!! Wel duur en lang aanschuiven PFF…

Oei, trappen om verder te gaan! Dan maar terug, de zon schijnt mooi!!

Daar Mr.Bean met zijn beertje, hihihihi, een zangeres wel goed!

Nog wat bij zeepbellen-gast :)

Verder naar BigBen, daar brug met lift, ho drukke straten, BigBen inderdaad mooie fijne toren…

Goe naar Hostel, in ons labyrint, eten, hippie party, dan is ons make-up nog voor iets goed! Ik wil sterretjes op mijn wang! STARMAN!!!!!

In bar weer geen kat, oké een goeie cocktail drinken….

We zullen maar gaan slapen, morgen om 10u uit ons kamer!!

Direct in slaap, zalig! De ochtend was te vroeg, spijtig!!

Ilona zucht bij inpakken, kon ik maar efkes helpen, Ilona zette me al aan ontbijt…

Goe bagage, oké, aangekleed! ZON!!!!!!!

Is gaan kijken in Soho, bus naar die buurt, Ilona maakt prulle -winkeltjes onveilig…

Oeis, nu nog enkel centjes voor de bus terug, straks nog met de klak rond, hihihi (of bank-contact zoeken, nee, klak cooler, pff…)Blog image

Dolen, doorstraten, veel zon!!!!! Waar zijn we eigenlijk, ik denk ni in Soho, overal theaters, zotte acteurs in de straatten! Daar Chinatown….. Dat hebben we weeral gezien..

Bus op, ons bagage ophalen!!! Snifsnif, ik wil nog is naar Bowie, is polse bij mama…

Daar het prachtig station, aiaiai in boekje op de trein staat, Keith Haring in Parijs, aiaiai, dat smaakt naar meer Reizen, hihihi







Keith HaringMijn gedacht

Posted by Goovaerts Marijke Thu, October 24, 2013 10:21:14

Haring was de oudste van vier kinderen. Al op jonge leeftijd was zijn liefde voor tekenen duidelijk. Zijn vader, die ook een soort stripverhalen tekende, bleek een belangrijke bron van inspiratie. Door boeken en musea maakte hij kennis met moderne kunst en Andy Warhol bleek een grote invloed te zijn.

Hij studeerde aan de Ivy School of Professional Art in Pittsburgh, maar voornamelijk het commerciële aspect van de opleiding bleek hem niet aan te spreken. Hij ging van school, maar hield niet op met tekenen. In 1976 had hij in Pittsburgh zijn eerste belangrijke tentoonstelling. Rond deze tijd werd ook zijn stijl duidelijk: Abstracte figuren die oneindig in elkaar vallen, en die enorme ruimtes kunnen vullen. Andere invloeden zijn: Pierre Alechinsky, Christo en Jean Dubuffet. Vooral Christo's houding tegenover kunst sprak hem aan: kunst is voor iedereen en niet alleen voor de elite.

In 1978, op 19-jarige leeftijd, nam hij de volgende stap: hij verhuisde naar New York en kreeg een beurs voor een studie aan 'The School of Visual Arts'. In de metro van New York ontdekte hij kunst in de graffiti die hij op de muren vond. Hij werkte hard op school en ontwikkelde een geheel eigen stijl van visuele communicatie door schilderijen, geluid en film. Hij maakte krijttekeningen in de metro op lege billboards, en maakte tekeningen op straat. Hij droeg het niet-commerciële 'kunst voor iedereen' idee uit, maar kreeg steeds meer bekendheid. Hierdoor blijkt het voor hem niet langer mogelijk zijn eigen werk te verkopen.

Galerie-eigenaar Tony Shafrazi werd de onderhandelaar voor Keith. Hij exposeerde in Shafrazi in 1982, met schilderijen, beelden, beschilderde stukken doek en on-site werk. De belangstelling was groot. In de jaren hierna schoot hij omhoog in bekendheid en heeft hij shows over de hele wereld.

Haring maakte ook veel decoratieve kunst, bijvoorbeeld op vazen en T-shirts. In 1985 versierde hij het lichaam van zangeres Grace Jones.

In 1988 kreeg hij te horen dat hij aids had. Hij overleed aan de gevolgen van deze ziekte in 1990.

Blog image





Frida Kahlo Mijn gedacht

Posted by Goovaerts Marijke Thu, October 24, 2013 10:19:32

Frida Kahlo werd geboren in Coyoacán, tegenwoordig een wijk van Mexico-stad, als dochter van een fotograaf. Ze wordt op zesjarige leeftijd, in 1913, getroffen door kinderverlamming aan haar linkerbeen. Dit is de bron van een aantal complexen, die ze haar hele leven zal meedragen. Het enige naakt van haar, is geschilderd door haar echtgenoot Diego Rivera in 1930 zittend op een stoel, haar magere been onder het andere, zodat haar handicap niet opvalt.

Op 17 september 1925 wordt de bus waarmee de dan zeventienjarige Kahlo door Mexico-stad rijdt aangereden door een tram. Een stuk stalen leuning dringt haar lichaam binnen door haar linkerzij en komt er langs haar vagina weer uit. Haar ribben en heup zijn gebroken, haar slechte been is op elf plaatsen gebroken en haar voet is verbrijzeld. Maandenlang moet ze in bed blijven, ingekapseld in pleisters en verband, vechtend tegen de pijn. Ze besluit om te gaan schilderen. Kahlo's moeder laat spiegels aan haar ziekbed vastmaken zodat zij zichzelf kan schilderen. Ondanks de hinder van korsetten en krukken komt ze na haar herstel terug buiten en zoekt ze vrienden op. Door het ongeluk dat haar bekken brak, kan ze geen voldragen kinderen baren. Een zwangerschap resulteert in een pijnlijke miskraam.

Op 21 augustus 1929 huwt Kahlo met Diego Rivera. Diens ex-vrouw, Lupe Marin, tracht het trouwfeest te verstoren. Kahlo's zus Christina bekent in de zomer van 1934 dat ze een verhouding heeft met Diego Rivera. Kahlo verlaat daarop Diego, maar het echtpaar hertrouwt na een heftige strijd alsnog op 8 december 1940. Het eigenaardig huwelijkscontract bepaalt echter dat Kahlo geen seksuele omgang meer hoeft te hebben met haar man. Later zou zij spreken van "twee zware ongelukken in mijn leven (...) één waarin een tram me aanreed, het andere was mijn man."

Kahlo en Rivera hadden veelvuldige buitenechtelijke affaires; Kahlo zowel met mannen als met vrouwen. Tot haar minnaars behoorden de naar Mexico gevluchte Russische revolutionair Leon Trotski, de New Yorkse fotograaf Nickolas Muray (1892-1965), die een serie indrukwekkende foto's van haar maakte, en de Japans -Amerikaanse landschapskunstenaar Noguchi.

Het paar was zeer actief in de Mexicaanse Communistische Partij (PCM). Nadat zij echter Trotski, die de Sovjet-Unie was ontvlucht, in huis opvingen, werden beiden uit de communistische partij uitgestoten. Kahlo bleef echter actief als communistisch activiste; nog een paar weken voor haar dood nam ze deel aan een demonstratie tegen de Amerikaanse inmenging in Guatemala.

Kahlo overleed in 1954, een briefje achterlatend met de tekst 'Ik hoop dat het einde vrolijk is en hoop nooit meer terug te keren'. Vermoedelijk heeft zij zelfmoord gepleegd.